How this started
My wife asked me for an app that would help our children settle at night.
So I went looking for bedtime stories, and what I found surprised me. The old tales are wonderful, but a great many of them are cruel — children eaten, a foot cut to fit a slipper, a punishment that runs on for a page. Some apps hand those straight to a five-year-old, word for word. I did not want to read them aloud at bedtime.
So we made our own.
How the stories are made
Software goes looking through collections of folk tales old enough to be out of copyright — Grimm, Ozaki's Japanese tales, Lorimer's Persian stories, Jacobs, Dayrell, Jekyll and others. From those sources an AI writes the retelling: the same tale, cut into short cards a parent can read aloud, with the cruelty taken out and an ending that is safe and calm. The illustrations are made the same way, all in one warm style, so the library feels like a single book rather than a pile of pictures.
We say that plainly because you are choosing what your child hears, and you should know how it was written.
And then a person reads it
Every story and every picture is read by a human before it reaches the app. That is the part that actually matters, and it is the part we will not skip — we would rather ship fewer stories than unread ones. Where a tale still reads wrong, there is a quiet line at the end of it to tell us, and we will fix it or take it down.
There is no narrator
The app will never read a story to your child. That was the point from the beginning: yours is the voice they want to hear.
Peter, and the family who asked for it
Wie das angefangen hat
Meine Frau hat mich nach einer App gefragt, die unseren Kindern abends beim Zurruhekommen hilft.
Also habe ich nach Gutenachtgeschichten gesucht, und was ich fand, hat mich überrascht. Die alten Märchen sind wunderbar, aber sehr viele davon sind grausam — Kinder werden gefressen, ein Fuß wird passend zum Schuh abgeschnitten, eine Strafe zieht sich über eine ganze Seite. Manche Apps geben das einem Fünfjährigen wortwörtlich weiter. Das wollte ich abends nicht vorlesen.
Also haben wir unsere eigene gemacht.
Wie die Märchen entstehen
Software durchsucht Sammlungen von Volksmärchen, die alt genug sind, um gemeinfrei zu sein — Grimm, Ozakis japanische Märchen, Lorimers persische Erzählungen, Jacobs, Dayrell, Jekyll und andere. Aus diesen Quellen schreibt eine KI die Nacherzählung: dasselbe Märchen, in kurze Karten geteilt, die man vorlesen kann, ohne die Grausamkeit und mit einem Schluss, der sicher und ruhig ist. Die Bilder entstehen auf demselben Weg, alle in einem warmen Stil, damit die Sammlung wie ein Buch wirkt und nicht wie ein Haufen Bilder.
Wir sagen das offen, weil du aussuchst, was dein Kind zu hören bekommt — und weil du wissen solltest, wie es geschrieben wurde.
Und dann liest ein Mensch es
Jedes Märchen und jedes Bild wird von einem Menschen gelesen, bevor es in die App kommt. Das ist der Teil, auf den es wirklich ankommt, und den lassen wir nicht aus — lieber weniger Märchen als ungelesene. Wenn sich eines trotzdem falsch liest, gibt es am Ende jeder Geschichte eine leise Zeile, um es uns zu sagen. Wir bessern es aus oder nehmen es heraus.
Es gibt keinen Erzähler
Die App wird deinem Kind nie eine Geschichte vorlesen. Genau darum ging es von Anfang an: Deine Stimme ist die, die es hören will.
Peter, und die Familie, die danach gefragt hat
Comment tout a commencé
Ma femme m'a demandé une application qui aiderait nos enfants à s'apaiser le soir.
Je suis donc parti chercher des histoires du soir, et ce que j'ai trouvé m'a surpris. Les vieux contes sont merveilleux, mais beaucoup d'entre eux sont cruels — des enfants dévorés, un pied coupé pour entrer dans une pantoufle, un châtiment qui s'étire sur une page entière. Certaines applications servent cela tel quel à un enfant de cinq ans. Je n'avais pas envie de lire ça à voix haute au coucher.
Alors nous avons fait la nôtre.
Comment les contes sont faits
Un logiciel parcourt des recueils de contes populaires assez anciens pour être tombés dans le domaine public — Grimm, les contes japonais d'Ozaki, les récits persans de Lorimer, Jacobs, Dayrell, Jekyll et d'autres. À partir de ces sources, une IA écrit la réécriture : le même conte, découpé en cartes courtes qu'un parent peut lire à voix haute, débarrassé de la cruauté, avec une fin sûre et paisible. Les illustrations sont faites de la même manière, toutes dans un seul style chaleureux, pour que la bibliothèque ressemble à un livre et non à un tas d'images.
Nous le disons clairement, parce que c'est vous qui choisissez ce que votre enfant entend, et vous devez savoir comment cela a été écrit.
Et ensuite, une personne le lit
Chaque conte et chaque image sont lus par un humain avant d'arriver dans l'application. C'est la partie qui compte vraiment, et c'est celle que nous ne sauterons pas — nous préférons publier moins de contes que des contes non lus. Si l'un d'eux sonne encore faux, une ligne discrète à la fin de chaque histoire permet de nous le dire. Nous le corrigerons ou le retirerons.
Il n'y a pas de narrateur
L'application ne lira jamais une histoire à votre enfant. C'était tout l'intérêt dès le départ : c'est votre voix qu'il veut entendre.
Peter, et la famille qui l'a demandée
Cómo empezó esto
Mi mujer me pidió una aplicación que ayudara a nuestros hijos a calmarse por la noche.
Así que me puse a buscar cuentos para dormir, y lo que encontré me sorprendió. Los cuentos antiguos son maravillosos, pero muchísimos son crueles: niños devorados, un pie cortado para que quepa en un zapato, un castigo que se alarga una página entera. Algunas aplicaciones se los dan tal cual a un niño de cinco años. Yo no quería leer eso en voz alta a la hora de dormir.
Así que hicimos la nuestra.
Cómo se hacen los cuentos
Un programa busca en colecciones de cuentos populares lo bastante antiguas como para estar en dominio público: Grimm, los cuentos japoneses de Ozaki, los relatos persas de Lorimer, Jacobs, Dayrell, Jekyll y otros. A partir de esas fuentes, una IA escribe la nueva versión: el mismo cuento, dividido en tarjetas cortas que un padre o una madre puede leer en voz alta, sin la crueldad y con un final seguro y tranquilo. Las ilustraciones se hacen igual, todas en un mismo estilo cálido, para que la biblioteca parezca un libro y no un montón de imágenes.
Lo decimos claramente porque eres tú quien elige lo que oye tu hijo, y mereces saber cómo se escribió.
Y después lo lee una persona
Cada cuento y cada imagen los lee una persona antes de que lleguen a la aplicación. Esa es la parte que de verdad importa, y es la que no nos vamos a saltar: preferimos publicar menos cuentos que cuentos sin leer. Si aun así alguno no está bien, hay una línea discreta al final de cada historia para decírnoslo. Lo corregiremos o lo retiraremos.
No hay narrador
La aplicación nunca le leerá un cuento a tu hijo. De eso se trataba desde el principio: la voz que quiere oír es la tuya.
Peter, y la familia que lo pidió
Come è cominciata
Mia moglie mi ha chiesto un'app che aiutasse i nostri bambini a calmarsi la sera.
Così sono andato a cercare storie della buonanotte, e quello che ho trovato mi ha sorpreso. Le fiabe antiche sono meravigliose, ma moltissime sono crudeli: bambini divorati, un piede tagliato per entrare in una scarpetta, una punizione che va avanti per una pagina intera. Alcune app le passano così come sono a un bambino di cinque anni. Non volevo leggerle ad alta voce prima di dormire.
Così abbiamo fatto la nostra.
Come nascono le fiabe
Un programma cerca dentro raccolte di fiabe popolari abbastanza antiche da essere di pubblico dominio: Grimm, le fiabe giapponesi di Ozaki, i racconti persiani di Lorimer, Jacobs, Dayrell, Jekyll e altri. Da quelle fonti un'intelligenza artificiale scrive la rinarrazione: la stessa fiaba, divisa in schede brevi che un genitore può leggere ad alta voce, senza la crudeltà e con un finale sicuro e tranquillo. Le illustrazioni nascono allo stesso modo, tutte in un unico stile caldo, così la raccolta somiglia a un libro e non a un mucchio di immagini.
Lo diciamo apertamente perché sei tu a scegliere che cosa ascolta tuo figlio, e hai diritto di sapere come è stato scritto.
E poi lo legge una persona
Ogni fiaba e ogni immagine vengono lette da una persona prima di arrivare nell'app. È la parte che conta davvero, ed è quella che non salteremo: preferiamo pubblicare meno fiabe che fiabe non lette. Se una suona ancora sbagliata, alla fine di ogni storia c'è una riga discreta per dircelo. La correggeremo o la toglieremo.
Non c'è nessun narratore
L'app non leggerà mai una storia a tuo figlio. Era questo il punto fin dall'inizio: la voce che vuole sentire è la tua.
Peter, e la famiglia che l'ha chiesta
Como isso começou
Minha esposa me pediu um aplicativo que ajudasse nossos filhos a se acalmar à noite.
Então fui procurar histórias para a hora de dormir, e o que encontrei me surpreendeu. Os contos antigos são maravilhosos, mas muitos deles são cruéis: crianças devoradas, um pé cortado para caber num sapato, um castigo que se estende por uma página inteira. Alguns aplicativos entregam isso do jeito que está para uma criança de cinco anos. Eu não queria ler aquilo em voz alta na hora de dormir.
Então fizemos o nosso.
Como os contos são feitos
Um programa procura em coleções de contos populares antigas o bastante para estarem em domínio público: Grimm, os contos japoneses de Ozaki, as narrativas persas de Lorimer, Jacobs, Dayrell, Jekyll e outros. A partir dessas fontes, uma IA escreve a nova versão: o mesmo conto, dividido em cartões curtos que um pai ou uma mãe pode ler em voz alta, sem a crueldade e com um final seguro e tranquilo. As ilustrações são feitas do mesmo jeito, todas num único estilo caloroso, para que a biblioteca pareça um livro e não um monte de imagens.
Dizemos isso com todas as letras porque é você quem escolhe o que seu filho ouve, e você merece saber como aquilo foi escrito.
E depois uma pessoa lê
Cada conto e cada imagem são lidos por uma pessoa antes de chegarem ao aplicativo. Essa é a parte que realmente importa, e é a que não vamos pular: preferimos publicar menos contos a publicar contos não lidos. Se algum ainda soar errado, há uma linha discreta no fim de cada história para nos contar. Vamos corrigi-lo ou retirá-lo.
Não há narrador
O aplicativo nunca vai ler uma história para o seu filho. Esse era o ponto desde o começo: a voz que ele quer ouvir é a sua.
Peter, e a família que pediu
Hoe dit begon
Mijn vrouw vroeg me om een app die onze kinderen 's avonds zou helpen tot rust te komen.
Dus ging ik op zoek naar verhaaltjes voor het slapengaan, en wat ik vond verbaasde me. De oude verhalen zijn prachtig, maar heel veel ervan zijn wreed: kinderen die opgegeten worden, een voet die wordt afgesneden om in een schoentje te passen, een straf die een hele bladzijde doorgaat. Sommige apps geven dat woord voor woord door aan een kind van vijf. Dat wilde ik 's avonds niet voorlezen.
Dus maakten we onze eigen.
Hoe de verhalen gemaakt worden
Software zoekt in verzamelingen volksverhalen die oud genoeg zijn om in het publieke domein te vallen — Grimm, de Japanse sprookjes van Ozaki, de Perzische vertellingen van Lorimer, Jacobs, Dayrell, Jekyll en anderen. Uit die bronnen schrijft een AI de hervertelling: hetzelfde verhaal, in korte kaarten die je kunt voorlezen, zonder de wreedheid en met een einde dat veilig en rustig is. De prenten ontstaan op dezelfde manier, allemaal in één warme stijl, zodat de bibliotheek aanvoelt als één boek en niet als een stapel plaatjes.
We zeggen dat gewoon hardop, omdat jij kiest wat je kind te horen krijgt — en omdat je hoort te weten hoe het geschreven is.
En dan leest een mens het
Elk verhaal en elke prent wordt door een mens gelezen voordat het in de app komt. Dat is het deel waar het echt om gaat, en dat slaan we niet over: liever minder verhalen dan ongelezen verhalen. Klopt er toch iets niet, dan staat er aan het eind van elk verhaal een stille regel om het ons te zeggen. We verbeteren het of halen het weg.
Er is geen verteller
De app zal je kind nooit een verhaal voorlezen. Daar ging het vanaf het begin om: jouw stem is de stem die het wil horen.
Peter, en het gezin dat erom vroeg
はじまりのこと
妻から、子どもたちが夜に落ち着けるようなアプリがほしい、と言われました。
そこで寝る前のお話を探してみて、驚きました。昔話はすばらしいのですが、その多くは 残酷です。子どもが食べられ、靴に合わせて足を切り、罰が一ページも続く。そういうものを そのまま五歳の子に手渡すアプリもあります。寝る前に声に出して読みたいものではありま せんでした。
それで、自分たちで作りました。
お話のつくりかた
ソフトウェアが、著作権の切れた古い民話の本を探します——グリム、尾崎の日本昔噺、 ロリマーのペルシア民話、ジェイコブズ、デイレル、ジェキルなど。その原典をもとに、AIが 語り直しを書きます。同じお話を、声に出して読める短いカードに分け、残酷なところを取り のぞき、結びは安心できる静かなものにします。絵も同じやり方で作り、すべて同じ温かな 画風にそろえているので、ばらばらの挿絵ではなく一冊の本のように感じられます。
はっきりお伝えするのは、お子さんが何を聞くかを選ぶのはあなただからです。どう書か れたのかを知る権利があります。
そのあと、人が読みます
どのお話も、どの絵も、アプリに入る前に人が目を通します。本当に大事なのはそこで、 そこだけは省きません。読まれていないお話を出すくらいなら、数を減らします。それでも おかしいと感じたら、お話の最後に静かな一行があります。直すか、取り下げます。
ナレーターはいません
このアプリがお子さんにお話を読んで聞かせることはありません。はじめからそれが目的 でした。お子さんが聞きたいのは、あなたの声です。
ピーター、そしてそれを望んだ家族より
이렇게 시작했습니다
아내가 아이들이 밤에 차분해질 수 있는 앱이 있으면 좋겠다고 했습니다.
그래서 잠자리 이야기를 찾아보다가 놀랐습니다. 옛이야기는 훌륭하지만, 그 가운데 아주 많은 것이 잔인합니다. 아이가 잡아먹히고, 신발에 맞추려고 발을 자르고, 벌이 한 쪽 내내 이어집니다. 어떤 앱은 그것을 다섯 살 아이에게 그대로 건넵니다. 잠들기 전에 소리 내어 읽어 주고 싶은 이야기는 아니었습니다.
그래서 우리가 직접 만들었습니다.
이야기를 만드는 방법
소프트웨어가 저작권이 풀릴 만큼 오래된 옛이야기 모음집을 찾습니다. 그림 형제, 오자키의 일본 옛이야기, 로리머의 페르시아 이야기, 제이컵스, 데이렐, 제킬 같은 책들입니다. 그 원전을 바탕으로 AI가 다시 씁니다. 같은 이야기를, 소리 내어 읽기 좋은 짧은 카드로 나누고, 잔인한 대목을 덜어내고, 결말은 안전하고 고요하게 둡니다. 그림도 같은 방식으로 만들고 모두 하나의 따뜻한 그림체로 맞추어, 낱장 그림 더미가 아니라 한 권의 책처럼 느껴지게 합니다.
이렇게 분명히 밝히는 이유는, 아이가 무엇을 듣게 될지 고르는 사람이 당신이기 때문입니다. 어떻게 쓰였는지 아셔야 합니다.
그다음에는 사람이 읽습니다
모든 이야기와 모든 그림은 앱에 들어오기 전에 사람이 읽습니다. 정말 중요한 것은 그 부분이고, 그것만은 건너뛰지 않습니다. 읽지 않은 이야기를 내보내느니 이야기 수를 줄이겠습니다. 그래도 잘못 읽히는 이야기가 있다면, 이야기 끝에 조용한 한 줄이 있습니다. 고치거나 내리겠습니다.
낭독자는 없습니다
이 앱은 아이에게 이야기를 읽어 주지 않습니다. 처음부터 그것이 핵심이었습니다. 아이가 듣고 싶은 목소리는 당신의 목소리입니다.
피터, 그리고 이 앱을 부탁한 가족이
这件事是怎么开始的
我太太跟我说,希望有一个能让孩子晚上安静下来的应用。
于是我去找睡前故事,结果吓了一跳。老故事很好,但其中很多都很残忍:孩子被吃掉, 为了穿进鞋子把脚削掉,惩罚写满整整一页。有些应用把这些原封不动地交给五岁的孩子。 那不是我想在睡前念出声的东西。
所以我们自己做了一个。
故事是怎么来的
程序会去翻找那些年代久远、已进入公共领域的民间故事选集——格林兄弟、尾崎的日本 童话、洛里默的波斯故事,以及雅各布斯、戴瑞尔、杰基尔等人的集子。以这些原典为基础, 由 AI 写出重述:同一个故事,切成可以朗读的短卡片,去掉残忍的部分,结尾安稳而平静。 插画也用同样的方式制作,统一为一种温暖的画风,让整个书架读起来像一本书,而不是一堆 零散的图片。
我们把这一点说清楚,是因为决定孩子听什么的人是你,你应该知道它是怎么写出来的。
然后由人来读一遍
每个故事、每张画,在进入应用之前都由人通读过。这才是真正要紧的部分,也是我们不会 省略的部分——宁可少放几个故事,也不放没人读过的故事。如果哪个故事读起来还是不对, 每篇结尾都有一行安静的入口可以告诉我们。我们会修改,或者下架。
没有旁白
这个应用永远不会替你把故事念给孩子听。这从一开始就是重点:孩子想听的是你的声音。
Peter,以及提出这个想法的家人
این ماجرا چطور شروع شد
همسرم از من خواست برنامهای بسازم که به آرامشدن بچههایمان در شب کمک کند.
پس رفتم دنبال قصههای پیش از خواب، و آنچه یافتم غافلگیرم کرد. قصههای قدیمی شگفتانگیزند، اما بسیاری از آنها بیرحماند: بچهای که خورده میشود، پایی که بریده میشود تا در کفش جا شود، مجازاتی که یک صفحه ادامه دارد. بعضی برنامهها همانها را کلمهبهکلمه به کودکی پنجساله میدهند. دلم نمیخواست شبها اینها را بلند بخوانم.
پس خودمان یکی ساختیم.
قصهها چگونه ساخته میشوند
نرمافزاری در مجموعههایی از افسانههای مردمی میگردد که آنقدر قدیمی هستند که در مالکیت عمومیاند — گریم، افسانههای ژاپنی اوزاکی، قصههای پارسی لوریمر، جیکوبز، دیرل، جکیل و دیگران. از روی همین منابع، هوش مصنوعی بازگویی را مینویسد: همان قصه، بریدهشده به کارتهای کوتاه که میتوان بلند خواند، بدون بیرحمی و با پایانی امن و آرام. تصویرها هم به همین شیوه ساخته میشوند، همه با یک سبک گرم، تا کتابخانه مثل یک کتاب به نظر برسد نه انبوهی از تصویر.
این را روشن میگوییم، چون این شما هستید که انتخاب میکنید کودکتان چه بشنود و حق دارید بدانید چگونه نوشته شده است.
و بعد انسانی آن را میخواند
هر قصه و هر تصویر پیش از رسیدن به برنامه بهدست انسانی خوانده میشود. مهمترین بخش همین است و از آن نمیگذریم — ترجیح میدهیم قصههای کمتری منتشر کنیم تا قصههای نخوانده. اگر باز هم چیزی درست نبود، در پایان هر قصه سطری آرام هست تا به ما بگویید. اصلاحش میکنیم یا برش میداریم.
هیچ راویای در کار نیست
این برنامه هرگز قصهای را برای کودک شما نمیخواند. از همان آغاز نکته همین بود: صدایی که او میخواهد بشنود، صدای شماست.
پیتر، و خانوادهای که این را خواست